|
|
|
|
12 marca 2009 r. |
|||
Konferencja „Modernizacja administracji rządowej w projektach Europejskiego Funduszu Społecznego”12 marca 2009 r. w gmachu KSAP odbyła się konferencja „Modernizacja administracji rządowej w projektach Europejskiego Funduszu Społecznego”. Pozwoliła ona na przeanalizowanie najważniejszych wyzwań, przed którymi stoi sektor publiczny w Polsce w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi. Jak powiedział Jarosław Pawłowski, wiceminister w MRR, profesjonalność administracji publicznej jest istotnym czynnikiem warunkującym konkurencyjność polskiej gospodarki. Wśród prelegentów i panelistów byli: dr hab. Jacek Czaputowicz, Jarosław Pawłowski, Adam Leszkiewicz, Krzysztof Motyk, dr Stanisław Mazur, dr Karol Olejniczak, Katarzyna Szarkowska, Izabela Pieklus, Tomasz Skierniewski, a także słuchacze KSAP-u Magdalena Szuber i Adam Kańtoch. Adam Leszkiewicz, podsekretarz stanu oraz zastępca szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zwrócił uwagę, iż takie wydarzenia odbywają się rzadko albo wcale. W jego opinii warto badać czy unijne środki na usprawnienie pracy rządu są wydawane zgodnie z celami i czy przynoszą efekty. Następnie analizował rolę KPRM-u w realizacji projektu „Wzmocnienie potencjału administracji rządowej”, który jest realizowany w ramach Działania 5.1 PO KL. Zadaniem projektu jest między innymi doprowadzenie do lepszej obsługi obywateli w urzędach. Według niego KPRM powinien ograniczyć swoją rolę we wdrażaniu do pomagania, wspierania oraz koordynowania działań poszczególnych ministerstw i podległych im urzędów. Zwrócił także uwagę na istotną rolę kolejnego projektu o tytule „Przeprowadzenie badania i analiza potrzeb szkoleniowych oraz opracowanie planu działań w służbie publicznej na lata 2008-2010 oraz realizacja szkoleń” (Priorytet V „Dobre Rządzenie”). Jego zdaniem, polska administracja nie wypracowała wysokich standardów działania, co potwierdzają informacje płynące z UE. Do jej słabych punktów zaliczył przede wszystkim: Na zakończenie podkreślił, iż Polska zdaje sobie sprawę ze swoich braków. Dlatego rozpoczęto wdrażanie procedur naprawczych. W 2008 roku wprowadzono w życie projekty diagnozujące, a w roku 2009 rozpoczęto wdrażanie rekomendacji z wyżej wymienionych projektów. A. Leszkiewicz poinformował, iż na projekty usprawniające pracę administracji ze środków unijnych wydano przeszło 127 mln zł do lutego 2009 roku. Kolejnym prelegentem był Jarosław Pawłowski, podsekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego. Przedstawił rolę Europejskiego Funduszu Społecznego w dążeniach rządu do usprawnienia administracji publicznej. Jego zdaniem funkcjonalna i sprawna administracja publiczna jest czynnikiem, który wpływa na poziom konkurencyjności gospodarki narodowej w realiach globalnej rywalizacji ekonomicznej. Fundusz jest środkiem do stworzenia sprawnej i funkcjonalnej administracji. Problemem jest jednak to czy jesteśmy w stanie dobrze wykorzystać fundusze strukturalne. Polska w ramach Priorytetu V na lata 2007-2013 otrzymała aż 2 miliardy złotych na podniesienie poziomu profesjonalizmu administracji publicznej. Środki te będą musiały zostać rozliczone przed Komisją Europejską, która będzie oczekiwała na efekty. Jego zdaniem, cele te można osiągnąć poprzez realizację konkretnych projektów, które powinny być monitorowane na bieżąco. Wymienił Portugalię jako przykład potencjału do wykonalności unijnych projektów. W tym kraju w przeciągu roku wdrożono projekt, który stworzył jedną kartę będącą jednocześnie dowodem osobistym, paszportem, kartą wyborczą, kartą podatkową. Największym wyzwaniem stojącym przed Polską jest zmiana mentalności panującej w administracji. Wciąż myślimy bowiem posługując się kategoriami Polski sektorowej. Ponadto potrzebujemy również lepszej współpracy pomiędzy administracją rządową a samorządową. Do tej pory brakuje synergii pomiędzy tymi dwoma ośrodkami. W drugiej części konferencji odbył się panel dyskusyjny pt. "Aktualne i oczekiwane rezultaty Działania 5.1 PO KL – ocena efektywności wspierania administracji rządowej z Europejskiego Funduszu Społecznego". Jego moderatorem była dr Małgorzata Bonikowska, doradca w Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich, a uczestnikami - Krzysztof Motyk, zastępca Dyrektora Biura Dyrektora Generalnego KPRM, dr Stanisław Mazur z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, dr Karol Olejniczak, dyrektor ds. Strategii i Rozwoju EGO – Evaluation for Government Organizastions oraz Katarzyna Szarkowska, dyrektor generalny w Ministerstwie Infrastruktury. Krzysztof Motyk scharakteryzował projekty finansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), które są wdrażane w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (KPRM), a także określił ich oczekiwane rezultaty. Zaznaczył, że projekty wpisują się systemowo w strategię rozwoju kraju. W dokumencie strategicznym, jakim są Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia (2007-2013) zapisano jako pierwszy cel horyzontalny właśnie „Poprawę jakości funkcjonowania instytucji publicznych oraz rozbudowę mechanizmów partnerstwa.” Natomiast w Programie Operacyjnym Kapitał Ludzki (PO KL) celem głównym jest „Wzrost poziomu zatrudnienia i spójności społecznej.” Omawiane projekty realizowane są w ramach celu 5 w PO KL: „Zwiększenie potencjału administracji publicznej w zakresie opracowywania polityk i świadczenia usług wysokiej jakości oraz wzmocnienie mechanizmów partnerstwa.” W ich wypadku rolę instytucji zarządzającej pełni Departament Zarządzania EFS w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego, a instytucji pośredniczącej drugiego stopnia - Biuro Dyrektora Generalnego w KPRM. Beneficjentami systemowymi są tu: KPRM (Departament Służby Cywilnej i Państwowego Zasobu Kadrowego, Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania, Departament Analiz Strategicznych), Ministerstwo Finansów, Krajowa Szkoła Administracji Publicznej oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Projekty ma ją na celu wsparcie typu : Z kolei dr Stanisław Mazur z Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie podkreślił, że konieczna jest zmiana spojrzenia na administrację publiczną jako na zasób publiczny, który nie jest w pełni wykorzystywany w procesach rozwojowych. Przedstawił swoje wnioski dotyczące dwóch realizowanych projektów w ramach Poddziałania 5.1.1. Pierwszy to Poprawa zdolności zarządczych w urzędach administracji rządowej. Projekt miał charakter holistyczny, gdyż obejmował m.in. szkolenia oraz publikacje. Wyniki projektu uznał za wartościowe, jednak zwrócił uwagę na pewne niedoskonałości obu stosowanych w nim metod – CAF i ISO. ISO jest metodą zarządzania, która porządkuje i stabilizuje działanie organizacji, ale w stabilnym otoczeniu. Jednak kiedy brak takiego otoczenia, to dochodzi do sytuacji, że organizacja żyje równocześnie w dwóch światach. Żyje w realiach ISO, w których są procedury oraz z drugiej strony żyje w rzeczywistości „obok”, w której próbuje radzić sobie ze zmiennym otoczeniem. W konsekwencji coraz częściej urzędy rządowe rezygnują z wdrażania systemu ISO lub nie odnawiają certyfikacji. Natomiast metoda CAF tylko po części realizuje założenia metody zarządzania, gdyż zachęca organizację do samorefleksji, ale brakuje w niej stref implementacji. Pan dr Mazur wskazała na nNajwiększym problemem , jakim jest tu brak strategicznych dokumentów określających funkcje modernizacji administracji rządowej. Skutkuje to tym, że podejmowane są działania są wycinkowe i brak jest między nimi spójności. Potrzebny jest model zarządzania, który stworzyłby metaporządek, który umożliwiłby koordynację wprowadzanych zmian. Model taki umożliwiłby przedstawienie celu i logiki prowadzonych zmian tym, którzy tym reformom podlegają. Prelegent zaleca segmentację administracji rządowej w celu przeprowadzenia zmian, gdyż aplikowanie jednakowych metod jest „antyskutecznae”. Należy więc metody adoptować do funkcji segmentu administracji. Dr Mazur omówił również projekt pt. Analiza potrzeb szkoleniowych w służbie publicznej w 2008 r. Zaznaczył, że system podnoszenia kwalifikacji musi być częścią szerszego systemu i to jest realizowane w KPRM. Dokument, który powstał w wyniku badań i analiz jest interesujący i użyteczny, ale brak jest określenia jego celu, który stanowiłby konstrukcję nośną tego dokumentu. Prelegent zaproponował także pewną architekturę systemu prowadzenia szkoleń. Wskazał przy tym m.in. na konieczność przekonania zwierzchników o zasadności wprowadzanych działań, na konieczność przejścia z kultury proceduralnej do kultury zarządzania, co byłoby podstawą do doskonalenia kompetencji zawodowych urzędników. Zaproponował budowę systemu kształcenia i szkolenia wokół KSAP, który miałby się opierać na współpracy z uczelniami wyższymi i instytucjami prywatnymi. Na koniec wyraził obawę, że obecny kryzys gospodarczy utrudni wprowadzanie zmian w administracji publicznej. Widoczne staje się bowiem dwa zjawiska w społeczeństwie – z jednej strony narzekanie na działania administracji i szukanie w niej oszczędności, a z drugiej strony - oczekiwanie na wzrost efektywności jej działania, zwłaszcza w przeciwdziałaniu skutkom kryzysu. Dr Olejniczak przedstawił pierwsze obserwacje z prowadzonych badań nad realizowanymi projektami. Po pierwsze, prelegent zwrócił uwagę, że strategiczne kierunki w zarządzaniu na świecie zwracają się w stronę partycypacyjnego zarządzania publicznego, w ramach którego rozwija się współpraca w ramach trzech sektorów. Drugi zaobserwowany trend to fakt, że podstawą wszystkich działań będzie budowa systemów mierzenia wyników. One są po to, aby śledzić trendy i oceniać efekty (stosowane są do programów, a nie do instytucji). Istnieje także dążenie, aby wskazywać główne wskaźniki, a nie szczegółowe miary. Na zakończenie prelegent wskazał zagadnienia, na które należy zwrócić uwagę przy tworzeniu projektów finansowanych ze środków unijnych: W kolejnej części konferencji miała miejsce prezentacja projektów unijnych, których celem była analiza potrzeb szkoleniowych administracji oraz budowanie strategii szkoleniowych dla pracowników administracji publicznej. Izabela Pieklus, wystąpiła w imieniu wykonawcy projektu systemowego, którego celem było przeprowadzenie analizy potrzeb szkoleniowych oraz opracowanie strategii szkoleniowej dla pracowników służby cywilnej w na lata 2008-2010. W badaniu założono, że podstawą do skonstruowania adekwatnej strategii szkoleniowej ma być analiza rzeczywistych potrzeb szkoleniowych. Projekt zakładał także dostosowanie polityki szkoleniowej do specyficznych wymagań i potrzeb pracowników administracji państwowej i skarbowej. Badania potrzeb szkoleniowych oparto przede wszystkim na rozmowach i konsultacjach z osobami zajmującymi wysokie stanowiska w administracji publicznej. Panelistka wskazała na zalety takich konsultacji, a za ich najważniejszą wartość uznała możliwość przebadania dużej liczby osób, co, jej zdaniem, gwarantuje otwartą i głęboką komunikację na temat systemu dokształcania. Zaznaczyła jednak, że obecnie trudnością w Polsce jest to, że nie ma systemu gromadzenia danych dotyczących struktury pracowników służby cywilnej. Następnym prelegentem był Tomasz Skierniewski z firmy IBC Group, która opracowała dla KPRM raport stanowiący diagnozę modelu zarządzania jakością w administracji publicznej. Powstał on na podstawie badania, którym objęto 2300 urzędów na terenie całej Polski, z których otrzymano 720 odpowiedzi za pomocą kwestionariuszowego wywiadu internetowego CAWI. Badania wykazały, iż 81% badanych urzędów nie prowadzi świadomej polityki zarządzania jakością. W tym względzie najczęściej stosują metodę ISO, CAF i EFQM. Wszystkie urzędy wskazały około 120 rozmaitych potrzeb pracowników w zakresie szkoleń, w zdecydowanej większości są to te urzędy, które mają wdrożone systemy zarządzania jakością. Wynika to z tego, że takie właśnie urzędy mają większą świadomość rozpoznania swojej struktury. Program konferencji
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
